Παραδοσιακή κοινοτική διαχείριση του νερού στις ορεινές κοινότητες της ΕΥΡΥΤΑΝΙΑΣ

Τον Οκτώβριο του 2025 συμμετείχα στην πρώτη διαδικτυακή συνάντηση Meet and Greet of practioners and communities of Traditional Irrigation,   φορέων και πολιτών της Ευρώπης για την διατήρηση και τις αξίες των  παραδοσιακών συστημάτων  διαχείρισης νερού.

Η συνάντηση έγινε με πρωτοβουλία του Πανεπιστημίου της Σορβόννης και του Αυστριακού γραφείου της UNESCO και είναι η ιδρυτική ενός Δικτύου ευρωπαϊκών χωρών για την παραδοσιακή άρδευση (knowledge, current practices, challenges and opportunities).

Οι αγροδασοπονικές παραδοσιακές πρακτικές στην Ελλάδα υπήρξαν πάντοτε άρρηκτα συνδεδεμένες με τις παραδοσιακές πρακτικές άρδευσης και κοινοτικής διαχείρισης του νερού, και παραμένουν στο κέντρο του ενδιαφέροντος του εργαστηρίου μας καθώς συνδέονται με την ορθολογική διαχείριση των εδαφών και την ανθεκτικότητά τους.

Στις ορεινές κοινότητες τη Ευρυτανίας αναπτύχθηκαν εξαιρετικών τεχνικών παραδοσιακά συστήματα διαχείρισης του υδρολογικού πλούτου, όχι μόνο για την άρδευση των αγροδασικών συστημάτων, αλλά και για νερόμυλους και νεροπρίονα. Στις μέρες μας, παραμένει ισχυρή πρόκληση για την ερευνητική ομάδα του εργαστηρίου Αγροδασοπονίας και Δασικής Εδαφολογίας του Τμήματος Δασολογίας και Διαχείρισης Φυσικού Περιβάλλοντος στο Καρπενήσι, η συμβολή της στην διατήρηση αυτών των συστημάτων, κάτω από τις πιέσεις και τις απειλές της απαξίωσης και της εγκατάλειψής τους.

Δεξαμενή νερού άρδευσης στο χωριό Παπαδιά Δήμου Καρπενησίου που τροφοδοτεί δίκτυο αυλακιών για τους κήπους και τα κτήματα που καλλιεργούνται την θερινή περίοδο.

Η διαχείριση του νερού ώστε να είναι προσβάσιμο σε όλους, καθώς και η διατήρηση του αρδευτικού δικτύου, είναι ευθύνη και έργο ολόκληρης της κοινότητας. Μια αρχή που ακόμη και σήμερα που οι καλλιεργητικές ανάγκες έχουν μειωθεί εξαιτίας της πληθυσμιακής εγκατάλειψης των ορεινών χωριών, συνεχίζεται και υποστηρίζεται σε εθελοντική βάση, με την εργασία όλων όσων κάνουν αρδευτική χρήση.